0923 THE LAYERED DWELLING

Το υφιστάμενο κέλυφος, ήδη αποτέλεσμα αλλεπάλληλων μετασχηματισμών, αντιμετωπίζεται ως αρχιτεκτονικό παλίμψηστο, όπου κάθε εποχή έχει αφήσει το ίχνος της. Η πρόταση δεν επιδιώκει την εξομάλυνση αυτών των διαφορών, αλλά την ανάδειξή τους μέσα από μια στρατηγική διαστρωμάτωσης.

Κεντρική χειρονομία αποτελεί το πράσινο στερεό του δώματος, μια κατασκευή που ακουμπά διακριτικά πάνω στο προϋπάρχον κτίσμα, δηλώνοντας με σαφήνεια τη χρονική και μορφολογική του αυτονομία. Σε αντιστοιχία, στο ισόγειο εισάγεται ένα δεύτερο πράσινο στερεό, περισσότερο γειωμένο και σε άμεση σχέση με την αυλή, ενισχύοντας τη βιωματική σύνδεση εσωτερικού και υπαίθριου χώρου. Τα δύο νέα στοιχεία συγκροτούν ένα σύγχρονο στρώμα που συνυπάρχει, χωρίς να ανταγωνίζεται, το ιστορικό υπόβαθρο.

Η πρόσοψη προς τον δρόμο διατηρείται ακριβώς όπως είναι, ως πράξη σεβασμού προς τη συλλογική μνήμη της γειτονιάς. Αντίθετα, στην πίσω όψη επιτρέπεται μεγαλύτερη ελευθερία, με επαναχρησιμοποίηση παλαιών κουφωμάτων και ενσωμάτωση υφιστάμενων στοιχείων. Τα δάπεδα διατηρούνται, και μέσω της εισαγωγής ένθετων στοιχείων, αφήνονται ορατές οι μεταγενέστερες επεμβάσεις και αναδεικνύεται η λογική της επανάχρησης.

Παράλληλα, προστίθεται μεταλλικός σκελετός για τη στατική ενίσχυση του κτιρίου, ο οποίος εντάσσεται με καθαρότητα στη νέα σύνθεση. Η κατοίκηση προτείνεται έτσι ως μια ανοιχτή διαδικασία στον χρόνο, όπου το νέο εγγράφεται ως σαφές, σύγχρονο ίχνος πάνω σε μια ήδη σύνθετη ιστορική δομή.